Sommige plaatsen op de wereld moet je nu eenmaal eens gezien hebben. Vaak zijn dit ook plaatsen die al snel door het toerisme worden overgenomen. Maar er zijn ook plaatsen die nog niet toeristisch zijn. En dat misschien ook nooit zullen worden. Plaatsen waar je het echte leven nog kunt meemaken. Toen ik in Colombia was, wilde ik graag zo’n plek bezoeken. En het werd Nuquí, in de regio Chocó.

De regio bestaat voor het grootste gedeelte uit regenwoud, niet zo gek ook als je bedenkt dat dit één van de natste plekken ter wereld is. Zo ligt de kleine plaats Lloró (het regende) in Chocó. Lloró is de natste plek ter wereld met gemiddeld 13.300mm neerslag per jaar, dat is meer dan 36mm per dag.

Chocó beslaat een groot deel van de Colombiaanse westkust, ook wel de Pacifische kust genoemd. Eigenlijk wordt alleen het noordelijke gedeelte van Chocó veel bezocht door toeristen. Je hebt hier Capurgana en Sapzurro, beide prachtige strandbestemmingen. De westkust is voor veel Colombianen niet de eerste keus. Dat komt vooral door de toegankelijkheid van het gebied. Je kunt op de meeste plaatsen alleen met de boot komen. Uitzonderingen zijn Bahía Solano en Nuquí, waar je vanaf Medellín naartoe kunt vliegen.

Volg Ayway op Facebook >>

Nuquí dorp

In een propellervliegtuig naar Nuquí

Vanaf het binnenlandse vliegveld van Medellín vertrek ik met 10 medepassagiers in een klein propellervliegtuigje naar Nuquí. De vlucht duurt ongeveer 1 uur en na het verlaten van Medellín zie ik een uur lang alleen maar regenwoud. Het vliegveld van Nuquí is extreem klein, maar net groot genoeg voor een propellervliegtuigje. Veel wordt hier niet gevlogen, twee á drie vluchten per dag is het maximum.

Eenmaal geland, worden we met z’n allen naar de terminal begeleid. De koffers komen later, aldus de vriendelijke mevrouw. En dat klopt. Ik zie een Colombiaanse jongen naar het vliegveld lopen met een kar. De jongen laadt alle bagage op de kar en trekt deze vervolgens weer richting de terminal. Daar mogen we onze bagage weer meenemen.

Vliegen naar nuqui

Goedkope eenpersoonskamer in Palmas de Pacífico

Veel mogelijkheden om te overnachten heb je niet in Nuquí. De meeste toeristen trekken namelijk verder naar Guachalito (een uur met de boot), waar je volop ecolodges hebt staan. Maar ik wilde liever de authentieke ervaring.

Ik ben nog niet het vliegveld af of de eerste agente houdt me tegen. Toeristenbelasting. Iedereen die naar Nuquí komt, betaalt COP 7000,-. Het is niet anders. Goed, op weg naar het hotel. Over onverharde wegen, vol met plassen kom ik na een minuut of 10 lopen aan bij Palmas de Pacífico, een prima budgetoptie met privékamers. Verwacht geen luxe, de douche is niet meer dan een pvc-buis, maar het voldoet.

Palmas de Pacífico is een prima optie. Niet te duur en genoeg ruimte. Ook de eigen badkamer was erg fijn. Houd er wel rekening mee dat er nog wel eens een spin (ook redelijk groot van formaat), hagedis of minikrab in je kamer kan zitten. Nuquí ligt namelijk precies tussen de zee en het regenwoud in. Met als gevolg dat ook dieren soms een warme, droge plek opzoeken. Nou ben ik zelf een held op sokken als het gaat om spinnen, maar ook ik heb het overleefd!

Palmas de Pacífico nuqui

Arm, maar heel erg gastvrij

Nuquí is een vrij arm dorp. Er ligt geen asfalt, veel huizen zijn niet af en mensen moeten hard werken om rond te komen. Bij aankomst in mijn hotel, barst de gastvrouw in huilen uit. Al snikkend vertelt ze me over de zware omstandigheden hier. Tijdens mijn bezoek is er geen bevoorrading mogelijk vanuit het zuiden (staking in Buenaventura) en ook niet vanuit het noorden (Bahía Solano). Ik eet en drink dus maar wat de pot schaft.

Het dorpje laat goed zien hoe lastig het is om te wonen op een plaats waar de overheid weinig aandacht voor heeft. De inwoners doen hun best, maar hebben weinig mogelijkheden om erop vooruit te gaan. Nuquí ligt geïsoleerd, een vliegticket is voor veel mensen te duur en met de boot richting het zuiden of noorden is niet voor iedereen weggelegd. Daarom zijn de inwoners erg blij met toeristen die de plaats bezoeken. En het leuke is, er is volop natuur in de omgeving die prachtig is.

Nuqui straatbeeldNuqui straat

Kanoën over de Jovi-rivier

Op mijn tweede dag besluit ik samen met een Colombiaans meisje een excursie te regelen over de Jovi-rivier. Nog niet zo eenvoudig, want het toerisme blijkt op zijn gat te liggen. Naast de genoemde stakingen, is er ook nog recent een moord gepleegd op een Franse hoteleigenaar in Nuquí. Met als gevolg dat veel gidsen tijdelijk geen excursies aanbieden. Na lang zoeken, en vragen of het veilig is, vinden we twee gidsen die ons wel over de rivier willen kanoën.

Onder de bloedhete zon, worden we getrakteerd op prachtige mangrovebossen aan beide kanten van de rivier. Ik heb nooit eerder mangroves gezien en het is werkelijk indrukwekkend. Ook al vertellen de gidsen dat de bossen vroeger veel groter waren, voor mij is het nog steeds bijzonder.

We peddelen rustig voort, totdat ik opeens een gil hoor achter mij. Ik draai me om en zie dat het Colombiaanse meisje lijkbleek is weggetrokken. Ze wijst op de kant en daar zie ik een paspop drijven met een rood shirt. Ik kijk iets beter en schrik dan ook: geen paspop! Voor het eerst in mijn leven, en hopelijk voor het laatst, zie ik een doodgeschoten man drijven. De gidsen communiceren dit direct met de lokale politie, maar lijken verder niet echt onder de indruk. Reden genoeg voor mij om ook weer rustig te worden.

We besluiten met z’n vieren om niet verder de rivier af te kanoën naar Playa Olímpica, waar naartoe we op weg waren. In plaats daarvan maken we nog een kleine tocht door de natuur, waarbij de gidsen ons wijzen op krabbetjes (in prachtige kleuren) en schitterende flora. En ook Nuquí zelf ligt aan een prachtig strand. Heel bijzonder om eens aan de Pacifische kust te staan, omdat de meeste toeristen voor de Caribische kust kiezen als ze naar Colombia gaan.

Jovi Rivier NuquiStrand Nuqui

Walvissen in Nuquí

Vanwege het gebrek aan benzine voor de boten kon ik niet naar PNN Utría, een groot nationaal park. Dit is volgens de locals echt een aanrader, maar voor nu ging dat dus over. Ook kun je vanuit Nuquí walvissen spotten. Van juli tot en met oktober komen hier bultruggen zeer dicht bij de kust. Volgens mijn hoteleigenaresse komen de beesten zo dichtbij, dat je vanaf het strand zou kunnen zien. Ik was er in juni, dus nog geen walvis te bespeuren, maar het moet indrukwekkend zijn.

Kunst in Nuqui

Een bijzondere ervaring in Nuquí

Mijn ervaring in Nuquí was één van de meest bijzondere in Colombia. De mensen zijn ontzettend vrolijk, je hoort overal luide muziek uit de huizen komen en de natuur is prachtig. Het is niet de goedkoopste bestemming van Colombia, maar ik had het absoluut niet willen missen. Hier leven de mensen nog zoals ze dat al jaren doen. Het woord massatoerisme is nog zeker niet gearriveerd in Nuqui!

’s Avonds is Nuquí een bijzondere plek. Ook al hebben de mensen niet zoveel, ze houden ervan om feestjes te bouwen. Vanwege de hitte zijn er veel openluchtbarren. Wil je liever niet binnenzitten? Geen probleem. De barman zorgt voor wat plastic stoeltjes en je kunt lekker op straat zitten. Biertje in de hand en feesten maar. Een tip is het drankje Viche. Een zeer sterk kruidenlikeur, gemaakt door een local in Nuquí. Vraag lokale mensen naar de Vicheverkoper en ze zullen je met plezier naar hem toe brengen!

Hoe kom je in Nuquí?

Je kunt op twee manieren in Nuquí komen: met de boot of per vliegtuig. Kies je voor de eerste optie, dan neem je een lancha vanuit Bahía Solano of Buenaventura. Je bent respectievelijk 1 of 2 uur aan het varen. Kom je vanuit Medellín, dan vlieg je met Satena vanaf Aeropuerto Olaya Herrera in 40 minuten naar Nuquí. Overigens zijn vliegtickets niet goedkoop naar Nuquí en doe je er verstandig aan om van tevoren te boeken. Van het vliegveld is het erg eenvoudig om in het dorpje zelf te komen. Lees verder in het artikel Transfer Nuquí.

Bananenboot in Nuqui

Colombia land

Gerelateerd

Galerij

Reageer op dit bericht

Laat je opmerking achter.
Vul je naam in