Na twee weken reizen door Colombia is het tijd voor wat zon, zee en strand. Tijd om de Cariben te gaan verkennen. Uiteraard staat Cartagena hoog op mijn lijstje, maar ik ga eerst vanuit Bogotá naar Santa Marta, de toegangspoort naar Parque Tayrona.

Santa Marta hostel

De gezellige drukte van Santa Marta

Ik kom aan op Aeropuerto Internacional de Simon Bolívar. Een tikkeltje verdwaald ga ik op zoek naar de bus die me naar het centrum moet brengen. Ik heb er voor gekozen om geen shuttle te boeken, geef mij maar de authentieke ervaring. Ik moet zeggen, ik weet niet of dat de beste keuze is. De stadsbus doet er meer dan een uur over en komt hopeloos vast te staan in het drukke verkeer van Santa Marta. Daarnaast is het best ingewikkeld om te zien waar je bent. Net voor Santa Marta ligt namelijk het hotelgedeelte, waar alle straten dezelfde nummers hebben als in het stadje zelf. Goed opletten dus.

Belangrijk in Santa Marta is de locatie van je verblijf. Wanneer je tussen Calle 10 en Calle 22 zit, met als rechtergrens Carrera 8a, die overgaat in Carrera 9, zit je goed.

Ik verblijf in Hotel Escuela El Habitante. Een schitterend koloniaal huis in Calle 12. Naast dat dit een hotel en hostel is, worden hier ook lessen gegeven aan arme kinderen. Sterker nog, met het geld dat het hostel en het hotel opbrengt, krijgen kinderen de kans om deel te nemen aan (educatieve) activiteiten die anders onbereikbaar zouden zijn. Mijn hostelkamer is leeg, dat betekent dat ik alle ruimte voor mezelf heb. En gelukkig is er airco, want wat is het hier warm!

Hostel santa marta

Carrera 3, daar moet je zijn!

Het is inmiddels al donker geworden en ik ga op zoek naar wat te eten. Via het Parque Simon Bolívar loop ik op aanraden van mijn hostel naar Carrera 3, specifiek tussen Calle 16 en 17. Hier bevindt zich een smal straatje dat vol zit met leuke restaurantjes. Sfeervolle verlichting, de tafels en stoelen staan buiten en diverse straatartiesten zorgen voor entertainment. Ik strijk neer aan een tafel van Restaurant Lulo. Ik bestel snel een verfrissende jugo en het eten is vervolgens ook voortreffelijk, een aanrader.

Na het eten loop ik nog een stukje verder op Carrera 3 en kom uit bij het Parque de los Novios: het park van de verliefden. Een fraai stukje groen in het drukke Santa Marta. Ik sla rechtsaf en drie blokken verder kom ik uit bij de zee. Via Playa la Bahía loop ik in noordelijke richting over het strand en de boulevard, waar een gezellige markt wordt gehouden bij kunstlicht. Van souvenirs tot slippers en van kleding tot gadgets, alles is hier te koop. Daarnaast klinkt er overal op volle sterkte Spaanstalige muziek, dit is het echte Colombia. Na nog even te hebben rondgekeken loop ik terug naar mijn hostel, waar gelukkig nog steeds geen kamergenoten zijn en ik dus alles voor mezelf heb.

Centrum santa marta

Hoge temperaturen, op naar het strand

Goed om te weten is dat Santa Marta een tropisch klimaat heeft, waardoor het hier altijd warm is. Of zeg gerust maar heet. Houd daar rekening mee als je hier naartoe gaat.

De volgende ochtend krijg ik een heerlijk ontbijt van de vriendelijke hostelmedewerkers. Eén van de receptionisten vraagt of het ok is als ze bij me komt zitten om te kletsen. Natuurlijk, geen probleem. Ze vertelt meer over het bijzondere gebouw en de lessen die ze hier houden voor kinderen die het niet breed hebben. Erg interessant en mooi dat ik hieraan kan bijdragen. Ik rond mijn ontbijt af, smeer me in met zonnebrand en ga naar buiten.

Via de boulevard loop ik in zuidelijke richting naar Playa la Bahía. Vanaf daar begint namelijk de jachthaven van Santa Marta. Het ligt hier vol met prachtige jachten, in allerlei prijsklassen. Het moet heerlijk zijn om vanaf hier het water op te gaan, aangezien de temperaturen inmiddels richting de 35 graden gaan.

Strand santa marta

Ideale basis voor het Parque Tayrona

Ik loop verder naar het zuiden, over Playa los Cocos. Uiteindelijk kom ik bij de riviermonding van de Río Manzanares. Hier houdt Santa Marta wel echt op en dus zigzag ik terug naar het Parque de los Novios. Santa Marta is relatief veilig, mits je in het centrum blijft. Het is een stad waar behoorlijk wat armoede is, dus loop zeker niet te koop met je spullen. Als je je gezonde verstand gebruikt en je wat aanpast aan de locals, is er echter geen probleem.

Via het Parque San Miguel ga ik op weg naar het hostel. In de middag vertrek ik namelijk met de bus naar La Poza, net ten oosten van het Parque Tayrona. Dit park is één van de redenen waarom Santa Marta veel bezocht wordt door toeristen. Het is namelijk de laatste grote plaats voordat je het nationale park in gaat. Je kunt ook vanuit de oostkant het park in, dan kom je vanuit Palomino. Het voordeel van Santa Marta is echter dat de stad goed verbonden is, zowel per vliegtuig als per bus. Ik ga per bus mijn reis vervolgen en daarvoor moet ik naar de Terminal de Transportes. Het busstation ligt een aardig eind uit het centrum, dus een taxi is aan te raden. Lokale bussen gaan ook naar het busstation toe, maar met het verkeer van Santa Marta weet je nooit hoe laat je aankomt.

Straatmarkt colombia


Transfer Santa Marta

Vlieg je naar Santa Marta, dan kom je aan op Aeropuerto Internacional de Simon Bolívar. Hoe kom je vanaf hier het snelst en goedkoopst naar het centrum van de stad? Lees het artikel transfer Santa Marta.

Colombia land

Gerelateerd

Gerelateerd

Reageer op dit bericht

Laat je opmerking achter.
Vul je naam in