De leukste manier om kennis te maken met de lokale mensen in Guatemala is een homestay. Overnachten bij een familie in Guatemala betekent een ultieme kennismaking met de cultuur van dit Midden-Amerikaanse land. Dat kun je het best doen in het noordwesten van het land, daar waar de Mayacultuur nog sterk aanwezig is. Ik kies voor de plaats Nebaj, in de Ixil-driehoek.

Volg Ayway op Facebook >>

Nebaj

Op naar m’n gastgezin in Nebaj

Ik kom in de stromende regen met de bus aan. Mijn koffer wordt van het dak van de chickenbus geladen en ik sta ietwat gedesoriënteerd om me heen te kijken. Gelijk helpt een Guatemalteek de goede richting op. Ik houd een tuctuc aan en voor Q 5,- brengt de chauffeur me naar El Descanso. Dit is niet alleen een bekend restaurant in Nebaj, maar ook de plaats van waaruit de homestays worden geregeld. Bij aankomst mag ik kiezen: een Spaanse familie of een familie met een sterke Maya-achtergrond. Doe het laatste maar, daar ben ik voor gekomen. Eerst nog even wat eten en drinken en dan op weg naar mijn gastfamilie.

We praten wat en ik leer wat woordjes in Ixil. Een Mayataal waar voor mij weinig chocola van is te maken.

Ik word met een tuctuc naar mijn familie gebracht en daar is het ontvangst meer dan hartelijk. Direct krijg ik koffie aangeboden en een stuk brood. De familie blijkt vaker gasten te ontvangen en weet dus wel waar het aan toe is. Mijn kamer is prima en heeft zelfs een eigen badkamer. Daar heb ik niet op gerekend, maar fijn is het wel. Nadat ik even op m’n bed heb gelegen, is het tijd voor het avondeten. Eenvoudig eten, klaargemaakt door de vrouw des huizes, maar wel erg lekker.

guatemala gastfamilie

Hiken naar Cocop, zwaar getroffen in de burgeroolog

De volgende dag doe ik een hike naar Cocop en Rio Azul. Samen met mijn gastpapa loop ik naar El Descanso. Mijn gastvader is namelijk gids en moet met een andere toerist op pad. Aangekomen bij El Descanso blijkt mijn gastvader toch gewoon mijn gids te zijn. En dus gaan we er samen op uit. Volgens de gids is het ongeveer twee uur lopen naar Cocop. Prima, want de natuur is prachtig. Echter, hij had er niet bijgezegd dat het steil omhoog zou zijn. Na ruim twee uur zwoegen zie ik in de verte Cocop liggen. Nog een kwartiertje afdalen en we staan in een ietwat verlaten dorpje.

Cocop is zwaar getroffen door de burgeroorlog in Guatemala. We bezoeken de begraafplaats, waar de vele vermoorde inwoners van het dorp liggen. Iedereen die Maya was of banden had met Maya’s werd ontvoerd of vermoord tijdens de burgeroorlog. Cocop heeft stilgestaan in de tijd. Wegen zijn niet geasfalteerd, huizen zijn niet af en kinderen lopen op blote voeten. Toch groeten ze me vrolijk en spelen ze onbezorgd.

Cocop massagraf Cocop

Met de bus terug naar Nebaj

We vervolgen onze tocht naar Rio Azul. Veel modder, veel water, maar schitterende uitzichten. We volgen het water en komen uiteindelijk uit in het dorpje. Daar is niet heel veel te zien en na vijf uur stevig wandelen en klimmen ben ik behoorlijk kapot. Gelukkig stelt mijn gastpapa voor om de bus terug te nemen naar Nebaj. Dat aanbod sla ik natuurlijk niet af.

’s Avonds wordt de verjaardag van de zoon van mijn gastgezin, Carlos, gevierd in een salon. Mijn gastmoeder vraagt of ik ook mee wil. Natuurlijk! Ik kom terecht in een zaal vol familie en vrienden. Veel daarvan zijn traditioneel gekleed. In Spaans en Ixil wordt gebeden en er worden speeches gehouden, gericht aan de zoon van de familie. Ook richt hij zelf het woord tot zijn ouders, waarbij flink wat tranen vloeien. Ondertussen speelt er non-stop marimbamuziek en wordt er een avondmaal geserveerd. Een bijzondere avond.

Nebaj maya

Prima plek voor dagtripjes

De volgende ochtend loop ik samen met Carlos naar Hotel Nebaj, vanwaar busjes vertrekken richting San Juan Cotzal. Ik ga op zoek naar de Catarata de Santa Avelina, maar daar kun je alleen via San Juan Cotzal komen. Mijn ervaringen en foto’s lees je in het artikel: Spectaculaire waterval in Guatemala: Catarata de Santa Avelina.

We knuffelen en dan is het tijd om te gaan slapen. Wat nachtrust is wenselijk, want de volgende dag vertrek ik vroeg richting Coban.

Terug in mijn gastgezin staat het eten al klaar. Wederom een eenvoudige maaltijd, maar met liefde gemaakt. Dan komt het onvermijdelijke afscheid van mijn gastfamilie. Mijn gastouders hebben wat cadeaus voor me gekocht. Een handgeweven tas met de kleuren van Nebaj en een echte Huixpil. Prachtig natuurlijk, al zijn ze beide wel zwaar en wat massief voor in mijn koffer. Maar ach, het past.

Nebaj straatbeeld

Homestay in Guatemala: vol liefde, maar eenvoudig

Een homestay bij een Mayafamilie in Nebaj is een absolute aanrader. Dichter bij de Mayacultuur ga je niet komen. Voor Q 450,- heb je drie nachten onderdak en krijg je ontbijt, lunch en diner. De wandeltocht die ik deed naar Cocop en Rio Azul kostte Q 135,-. Het huis van mijn gastgezin was erg netjes en ik had zelfs een eigen badkamer. Houd er rekening mee dat dit niet altijd het geval is. Je ziet aan alles dat Nebaj niet rijk is. De mensen zijn gelukkig, maar verwacht geen luxe!

Nebaj Ixil

Guatemala

Gerelateerd

Galerij

Reageer op dit bericht

Laat je opmerking achter.
Vul je naam in