Ga je naar Guatemala, dan is een stop in Quetzaltenango een must. Waar Guatemala-Stad groot en onveilig is, geldt dat gelukkig niet voor Xela, zoals de Guatamalteken deze stad noemen. Ideaal gelegen in het westen van Guatemala. De perfecte uitvalsbasis als je de bergen in wilt en omringd door prachtige dorpjes.Gemeentehuis quetzaltenango

Verblijf in de buurt van het Parque a Centro América

Ik verblijf in Casa Morasan. Een nachtje in een standaardkamer kost Q 442,-. De kamer is prima, met eigen badkamer. Het ontbijt is inclusief en je zit op 50 meter van het centrale plein.

Ik neem de bus vanuit Panajachel naar Quetzaltenango. Er gaan chickenbussen die kant op, maar ik verkies ditmaal een shuttle. Voor Q 125,- sta ik drie uur later voor mijn hotel in Xela. Ik voel me niet optimaal en heb daarom een hotel geboekt. Het hotel is gehuisvest in een prachtig koloniaal pand, vlakbij het Parque Central. Ik parkeer mijn bagage in m’n kamer en ga op verkenningstocht. Eerst op naar het Parque Central, beter bekend als het Parque a Centro América. De Catedral del Espiritu Santo is prachtig, maar het gebouw op de kop van het plein trekt nog veel meer de aandacht: het Museo Historia Natural de Quetzaltenango.

Casa Morasan Quetzaltenango

Voor Q10,- mag je binnen kijken. Binnen vind je een bonte verzameling aan opgezette dieren, maquettes van de stad en achtergronden over de ontwikkeling van de stad. Ik moet eerlijk bekennen dat het gebouw van buiten indrukwekkender is dan van binnen. Na een half uurtje ben ik door het museum heen en steek ik het Parque a Centro América over. Aan de noordkant loop ik door de bijzondere Pasaje Enriquez. Deze overdekte passage is van oudsher een winkelcentrum, maar is tegenwoordig de plek waar veel bars en restaurants zijn gevestigd. Zeker ’s avonds is het hier een drukte van jewelste.

Museo historia natural xelaPasaje Enriquez

Het klassieke Quetzaltenango

Via Avenida 14 loop ik in noordelijke richting, op weg naar het Teatro Municipal. Ze hadden er even niet bij verteld dat deze weg behoorlijk steil omhoog loopt, maar na vijf minuten klimmen sta ik voor het klassieke pand. Quetzaltenango is een bijzondere afwisseling tussen koloniale gebouwen en statige, bijna Europese, panden. Het Teatro Municipal valt in de laatste categorie. Binnen kijken is niet mogelijk nu, dus vervolg ik mijn weg. Ik loop via de Avenida 15 in zuidelijke richting naar de Puente de los Chocoyos. Dit is één van de oudste bruggen van de stad.

Het Zwitserse restaurant Panorama biedt vanuit de tuin een schitterend uitzicht over de stad. Ik bestel een portie kaasfondue en geniet van de locatie.

Vanaf hier is het een klein stukje verder naar de Oratorio San Antonio kerk. Deze kerk is op zichzelf niet zo bijzonder, maar is wel de plaats waar je de heuvel op kunt voor een prachtig uitzicht over Quetzaltenango. Ik besluit om geen taxi te nemen, ik loop wel even omhoog. Al na twee minuten heb ik daar spijt van, wat is het steil! Maar ik klauter stug door en na een minuut of 10 en na een minuut of 10 kom ik bij het restaurant Panorama.

Teatro municipal guatemala Centrum Quetzaltenango

Onderdompeling in het echte Guatemala

Even kaasfondue bestellen gaat overigens niet zomaar. Eerst komt de ober met een verlengsnoer voor mijn pannetje. Maar dat verlengsnoer moet natuurlijk nog wel in een stopcontact. En dat is er eigenlijk niet. Dus moeten de lampjes van het overdekte terras het ontgelden. Hup, stekker eruit, verlengsnoer erin en mijn kaasfondue kan doorkomen. Uitgegeten en wel wordt het verlengsnoer weer uitgeplugt en kunnen de lampjes weer aan. Ach ja, Guatemala.

’s Avonds ga ik naar Bar Salon Tecún, een begrip in de stad. Ietwat toeristisch, maar ook veel bezocht door de locals. In een veel te kleine ruimte staat een band veel te hard te spelen. Met als gevolg dat je de bediening eigenlijk niet kunt verstaan. Maar gelukkig is het opsteken van je vinger genoeg voor het bestellen van een biertje. Je betaalt hier Q 30,- voor een Gallo. Niet supergoedkoop, maar je krijgt er livemuziek voor. En nog best goede ook.

Uitzicht Quetzaltenango

Een avontuur: Quetzaltenango per bus verlaten!

De volgende dag reis ik verder vanuit Quetzaltenango met de bus. Hiervoor moet ik naar Terminal Minerva, wat een aardig stukje rijden is vanaf het Parque Central. Minibusjes brengen je hier voor Q2,- naartoe. In een volgepropt busje houd ik m’n trolley dichtbij me. Al zou het voor een eventuele dief onmogelijk zijn om even snel de koffer weg te grissen. Na goed 20 minuten komt het busje piepend en krakend tot stilstand. Het busje is fijn, maar zet je niet precies bij de terminal af. Je moet de Minerva markt nog door.

Terminal Minerva bedient vrijwel alle bestemmingen in de regio. Het is chaotisch hier, maar met hulp van de locals kom je er wel uit!

Dat is een opgave op zich. De Minerva markt kenmerkt zich door heel veel verkopers, laaghangende zeilen die de producten beschermen tegen de regen en veel handelaren die met handkarren zich een weg banen over de smalle paadjes. Daarbij weet ik wel dat ik de markt moet doorkruisen, maar in een wirwar van straatjes is het nog niet zo eenvoudig om in één keer goed te lopen. Uiteindelijk zie ik letterlijk licht aan het eind van een marktstraatje en daar is het busstation. Zodra jij met een koffer aan komt lopen, vraagt er direct iemand waar je heen moet. Deze mensen helpen je met het vinden van de juiste bus. Ik raad je aan om hulp te vragen, want er staan tientallen ronkende bussen. De bagage wordt op het dak van de bus geladen en dan zijn we klaar om te vertrekken. Een heel avontuur!

Xela guatemala

Guatemala

Gerelateerd

Galerij

Reageer op dit bericht

Laat je opmerking achter.
Vul je naam in